Kantelen #2 Katarina Jazbec

Hoe bouw je een band op met je omgeving als je in een metropool als Rotterdam woont? in deze tweede aflevering van Kantelen volg ik kunstenaar en filmmaker Katarina Jazbec en gaan we maar meteen het diepe in, in het ultra geïndustrialiseerde- en geautomatiseerde landschap van de Rotterdamse haven, waar zij de film You Can’t Automate Me (2021) maakte. We luisteren naar fragmenten en ze vertelt over hoe ze in de film voelbaar heeft willen maken - voorbij aan het oog en denken - wat ons lichaam te vertellen heeft over dit landschap.

Maar eerst neemt ze me mee naar Essenburgpark, ook in Rotterdam, waar ze werkt aan haar nieuwe filmproject waarin brandnetels de hoofdrol spelen Speaking in Nettle Hairs (2026). In al de jaren dat ze nu in Rotterdam woont, is de behoefte aan connectie met dit minuscule stukje wild land, dat ze om de hoek van haar huis aantrof, steeds sterker geworden.

Het werken met beschadigd land, in de haven en het stadspark, komt voort vanuit de drang om een nieuw verhaal te maken, over het landschap én over onze connectie ermee.

How can we make stories instead of just tell stories? 
How can we make stories that expand human societal imagination of what’s possible?