Column Corné van Zeijl | BNR

Opinie | Windvaan Warsh

Het is nog even wachten op de officiële bevestiging door het Congres dat Kevin Warsh daadwerkelijk de opvolger van Powell gaat worden. Warsh is volgens Trump de perfecte kandidaat. De kwaliteiten die onder andere werden genoemd: hij ziet eruit als een leider en het is een knappe vent. Op basis van die criteria zou ik dus ook Fed president kunnen worden…. De keuze voor Warsh is op zich geen slechte. Tenminste als je dat afzet tegen de twee andere voornaamste kandidaten. Kiezen uit drie kwaden zullen we maar zeggen. De financiële markten reageerden nauwelijks, en dat is een goed teken. Veel marktpartijen wezen er op dat Warsh een havik is (een voorstander van een streng monetair beleid), toen hij nog lid van de Fed was in de periode 2006 -2011was. Die eretitel heeft hij gekregen omdat hij een vurig tegenstander was van monetaire verruiming (QE). QE zou leiden tot enorme inflatie. Het is maar goed dat de rest van de Fed niet naar meneer Warsh heeft geluisterd. Na de grote financiële crisis was die verruiming hard nodig en het leidde niet tot extra inflatie. Maar wie de visies van Warsh in zijn na-Fed periode naleest, ontdekt dat sindsdien hij ook regelmatig als duif te boek stond (een voorstander van een los monetair beleid) geweest. Zijn visie lijkt vooral samen te hangen met de partijkleur van de bewoner van het Witte Huis. Geen havik of duif, maar meer een windvaan, zou ik zeggen. Kevin Warsh gelooft heilig in de aanstaande productiviteitsboom dankzij AI. Daardoor kunnen we veel meer produceren zonder dat de inflatie oploopt. Dat zou kunnen, maar op korte termijn wordt er met geld gesmeten om al die datacenters te bouwen. En dat heeft juist een inflatie opdrijvend effect. Beleggers weten dat het onomstootbare geloof in je eigen inzicht ook risico’s met zich meebrengt. Je kunt het namelijk wel eens fout hebben. Beleggers merken dat in alleen hun eigen beleggingsportefeuille. Maar als de Fed een foute inschatting maakt, heeft iedere Amerikaan daar last van. Het doet sterk denken aan Greenspan eind jaren negentig. Ook hij geloofde dat verhoogde productiviteit door het gebruik van internet. Daardoor zou de economie flink door kunnen groeien zonder extra inflatie. De rente hoefde dus niet verhoogd te worden. Dat het tegelijkertijd zorgde voor het opblazen van de aandelenbubbel was blijkbaar niet belangrijk. Ironisch genoeg wordt Greenspan juist herinnerd om zijn waarschuwing tegen diezelfde bubbel. Herinnert u zich de befaamde´Irrational Excuberance´ opmerkingen nog? En dan nog dit: een paar dagen na de aankondiging, grapte Trump al dat hij Warsh zou ontslaan als die de Fed rente niet snel zou verlagen, zodra hij de voorzittershamer heeft overgenomen. Dat geeft te denken. Maar hoe we er ook over denken, vanaf mei zullen we met windvaan Warsh moeten doen. Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Opinie | Piek in AI-angst?

AI heeft weer een slachtoffer gemaakt. Daarmee groeit de lijst van getroffenen almaar door: uitgevers, verzekeringsmakelaars, adviseurs, softwarebedrijven, uitbaters van effectenbeurzen, te veel om op te noemen. Vorige week kelderden wereldwijd de koersen van transport- en logistiekbedrijven. Oorzaak was een white paper van Algorhythm Holdings, waarin het claimde dat door AI de vrachtvolumes met 400% kunnen stijgen, zonder extra personeel. Dat betekent lagere vervoerskosten en dus lagere winstmarges voor de gevestigde transporteurs. Sommige Amerikaanse transporteurs, zoals Robinson, RXO en Landstar, verloren die dag 25% aan beurswaarde. In één klap verdampten miljarden. Zet dat eens af tegen de beurswaarde van Algorhythm Holdings zelf: $3 mln. Na het bericht verviervoudigde de koers. Het bedrijfje was eerder bekend als The Singing Machine Company, want het maakte vroeger karaokemachines. Met deze extreme koersbewegingen in kleine obscure aandelen lijkt het alsof we naar de zoveelste aflevering van een tv-serie over memeaandelen zitten te kijken. Maar dit zijn de hypernerveuze koersbewegingen die de huidige AI-angst kenmerken. Nu kan zo’n bedrijfje in theorie met een slim algoritme het bedrijfsmodel van transporteurs finaal onderuit halen. Maar bedenk hierbij wel dat het eigen onderzoek is van Algorhythm Holdings. Beleggers hebben het niet gecontroleerd. Het adagium ‘Shoot first, think later’ viert hoogtij. Met dergelijke extreme koersreacties op dit soort kleine berichten, zou je bijna voorzichtig concluderen dat we dicht bij de piek van de AI-angstgolf zitten. Heel voorzichtig, want keer op keer blijken de koersen van potentiële AI-slachtoffers toch nog verder te kunnen dalen. Een aantal professionals uit de sector stelt dat die 400% simpelweg onmogelijk is. Maar bedenk wel dat zij waarschijnlijk net zo vooringenomen zijn als de schrijvers van de white paper. Beide kanten preken voor eigen parochie.De markt kent dus een hoge mate van hijgerigheid, wat nog eens wordt versterkt door momentumbeleggers, waarvan het aantal lijkt te groeien. Die vorm van beleggen is eigenlijk heel makkelijk. Je koopt iets wat omhooggaat en verkoopt als het daalt. Klinkt als een domme strategie, maar het gaat ervan uit dat Mr. Market meer weet dan jij. Een verstandige basishouding. Of, zoals meesterbelegger Stanley Druckenmiller zei: ‘Als al het nieuws goed is en de koers gaat niet omhoog, verkoop dan je positie. De conclusie lijkt simpel. Met dit soort hypernerveuze marktbewegingen lijkt de piek in de AI-angst bereikt, met nadruk op lijkt. Maar een verstandige belegger wacht eerst af tot het momentum weer omhoog is gericht, anders vang je alleen maar vallende messen op. Wil je dat goed doen, dan heb je niet alleen heel veel ervaring nodig, maar ook een hele grote verbanddoos. Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Opinie | Een gewilde honderdjarige

Google-moeder Alphabet verraste deze week de markt met een honderdjarige obligatie in Britse ponden. Beleggers waren erg enthousiast: de vraag was maar liefst tien keer zo groot als het aanbod. Dat is bijzonder. Waarom zou je dit bedrijf voor honderd jaar geld geven? Stel dat al die prachtige groeiverwachtingen uitkomen, dan profiteer je niet met deze lening. En als het misgaat, dan wil je geen honderd jaar wachten tot je je geld weer terugkrijgt. Zo heb je wel de downside, maar niet de upside. Sommige critici wezen op de dramatische koersontwikkeling van de honderdjarige leningen van Oostenrijk en Argentinië. De Oostenrijkse is gedaald van 140% naar nu 30%. Maar die vergelijking gaat volledig mank. De koers ervan ging zo hard omlaag simpelweg omdat de marktrente in Europa is gestegen. En met zo’n lange looptijd zijn de koersuitslagen groot. Met de kredietkwaliteit van Oostenrijk is niets mis. En als je geld aan Argentinië leent, weet je dat je een hoog risico loopt. Het land is in de afgelopen honderd jaar al zes keer failliet gegaan. Don’t cry for me Argentina is het lijflied van deze beleggers. De Google-uitgifte kun je beter vergelijken met andere honderdjarige bedrijfsleningen. Die hebben niet altijd goed uitgepakt. Voorbeelden zijn die van IBM (1996) en Motorola en warenhuis JC Penney, (beide 1997). JC Penney ging in 2020 failliet en kon de lening dus niet afbetalen. Die van de toenmalige sterbedrijven IBM en Motorola bestaan nog steeds. Maar de bedrijven kwamen wel in het bakje vergane glorie. Nu heeft Google nog een prima kredietkwaliteit. Het bedrijf kan nog $180 mrd aan schuld uitgeven voordat de huidige credit rating in gevaar komt. En die credit rating is hoger dan die van een land als Frankrijk. Al is dat natuurlijk wel een heel makkelijke vergelijking. Google is overigens niet de enige die geld ophaalt uit de markt. Tien jaar geleden had big tech gezamenlijk nog $320 mrd netto aan cash op de balans staan. Dat is nu opgebrand. Logisch, de grote vier technologiebedrijven investeren in 2026 gezamenlijk een ‘bescheiden’ $660 mrd in AI, ongeveer 2% van de totale Amerikaanse economie. Dat is goed voor de economie, maar het betekent ook dat big tech enorme hoeveelheden geld uit de markt zuigt. En dat op een moment dat de Amerikaanse overheid dat ook doet. En als iedereen geld vraagt, gaat de prijs van geld, de rente, omhoog. Als u toch de verleiding niet kunt weerstaan om in deze Google-lening te beleggen, lees dan nog even de recente uitspraken van oprichter Larry Page erop na. Een daarvan is: ‘Ik ga liever failliet dan deze AI-race te missen.’ Wil je aan iemand met zo’n risicohouding je geld voor honderd jaar uitlenen? Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Opinie | Bloedbad in software, maar is het nu dood?

Afgelopen weekend was ik begonnen aan een column over de dood van software. Software aandelen lagen al een tijdje flink onder druk. Dinsdag brak er paniek uit, omdat toen echt duidelijk werd waarom die koersen zo waren gedaald. Anthropic kwam namelijk met een nieuwe AI tool. De koerseffecten waren dramatisch. Columntechnisch niet zo fijn, maar het lot van een columnist is dat je soms ingehaald wordt door het hier en nu. In de US is er een mooi software indexfonds. Ik deel de naam maar niet. Als Europeaan mag u deze toch niet kopen, omdat de productbeschrijving alleen in het Engels is. Over domme regels gesproken. Maar dat terzijde. In dit fonds zitten 113 verschillende aandelen. 71 van de 113 aandelen daalden met meer dan 5% die dag. Dit jaar is het hele mandje al 18% goedkoper geworden en staan er maar 10 aandelen in het groen. Veel beleggers, waaronder ikzelf, dachten de afgelopen tijd mooie koopkansen in de software te zien en pakte dit vallende mes op. Maar op diverse technische fora was men al lang bezig met deze ontwikkeling. Eens te meer een mooi voorbeeld dat meneer Markt vaak meer weet dan beleggers kunnen vermoeden. Die beleggers hebben opnieuw geleerd dat je een vallend mes nooit moet proberen te vangen. Een leermomentje zullen we maar zeggen. En ja, natuurlijk is de nieuwe tool bijzonder. Dit is de volgende stap van een chatbot naar een programma dat echt werk voor je doet. In dit geval op een aantal gebieden waar software erg belangrijk is, zoals juridisch en fiscale zaken, sales & marketing, accounting en data verzamelaars. Allemaal gebieden waar specialisme belangrijk is en de winstmarges hoog. Het zal vast nog wel even duren voordat we het daadwerkelijk gaan gebruiken, maar het geeft wel de mogelijkheden aan. De grote en moeilijke vraag die je dan moet stellen is; is dit een tweede ChatGPT moment of is dit een DeepSeek moment? Toen ChatGPT werd aangekondigd, was dat het startschot voor een enorme ontwikkeling. Je zou bijna zeggen het begin van een nieuw technologie tijdperk. Of is het een DeepSeek moment? Veel beleggers zijn het alweer vergeten, maar een jaar geleden was men in blinde paniek omdat DeepSeek als goedkoop en efficiënt alternatief de AI markt zou beïnvloeden. Je had al die dure Nvidia chips niet meer nodig. Sindsdien is de koers van Nvidia met maar liefst 80% gestegen. Ik neig ernaar dat dit meer een ChatGPT moment is. Er gaat daadwerkelijk veel veranderen voor de software bedrijven. Maar nog niet op korte termijn. Dus misschien aardig om na dit bloedbad wat op te pikken. Op lange termijn is deze ontwikkeling de dood voor sommige software bedrijven. De dood is onvermijdelijk. Maar ja, dat geldt uiteindelijk voor iedereen. Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Opinie | Gouden pensioenbergen

Iedere vrijdag zit ik in het BNR-programma Zakendoen. Mijn medegast is Arnoud Boot, en we zijn het regelmatig met elkaar oneens. Afgelopen week was een uitzondering. Arnoud ging los over de uitspraken van demissionair minister Mariëlle Paul van Sociale Zaken. Haar departement stelde in een persbericht dat de pensioenen structureel met 14% zijn gestegen door de overgang naar het nieuwe pensioenstelsel. Het leger communicatiedeskundigen vond het blijkbaar nodig iets positiefs te brengen over dat nieuwe stelsel, zodat er meer vertrouwen komt. Dat is een rare boodschap. Toezichthouder AFM wijst er juist op dat pensioenfondsen niet te veel gouden bergen mogen beloven. Het klinkt alsof de pot met pensioengeld op magische wijze is vergroot. Dat is natuurlijk niet zo. Kort gezegd is de pot iets persoonlijker geworden. Daardoor hoeft wat minder reserve apart te worden gehouden voor slechte tijden. Wat wel structureel is veranderd, is dat er meer risico genomen kan worden en dus meer rendement kan worden gemaakt. We zouden het in deze tijden van beursrecords bijna vergeten, maar koersen kunnen ook weleens dalen. En dat gebeurt vaak genoeg. De S&P 500 liet sinds 1928 elke vier jaar een correctie van 20% zien. En herinnert u zich de Japanse beurs nog? De Nikkei stond in 1990 op 40.000 en ging daar vorig jaar pas weer doorheen. Ja, op lange termijn loont het nemen van risico en krijg je er meer rendement voor terug. Alleen kan die lange termijn weleens langer zijn dan menig gepensioneerde kan overleven. En o wee als het een keer tegen zit. De tegenstanders zullen dan ongetwijfeld wijzen op het casinopensioen, een framing die schadelijk is en dom. De risico’s waren er altijd al. Alleen zag je ze niet omdat de reserves werden gebruikt om tussentijdse koersdalingen af te dekken. Die reserves zijn er nu nog, maar minder. Waarom is het zo fout om meteen met die 14% te gooien? De minister schept hoge verwachtingen. Maar bij hoge verwachtingen is de kans op teleurstelling het grootst en dat wil je bij pensioenen juist zo min mogelijk. En het wantrouwen is al zo groot, omdat weinig mensen snappen hoe een pensioenfonds werkt. En ja, pensioenen kunnen harder stijgen, maar ze kunnen ook harder dalen. Dat was men even vergeten in het persbericht van het ministerie. Pensioenfondsen moeten hun stinkende best doen om zoveel mogelijk rendement te maken. Dat is al moeilijk genoeg. Vertrouwen krijg je niet door gouden bergen te beloven, maar met goed bestuur. Om vertrouwen te krijgen, kun je beter alle ex-politici verbannen uit pensioenfondsen. Ze hebben daar niets te zoeken. Ik wil bestuurders met verstand van zaken, die met beide benen op de grond staan en hun gezond verstand gebruiken. En weinig ego. De meeste ex-politici vallen niet in die categorie. Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.See omnystudio.com/listener for privacy information.