سلیمی منذ حلت بالعراقی ۴۶۰

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۴۶۰

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل

سُليميٰ مُنذُ حَلَّت بالعِراقي

الُاقي مِن نواها، ما اُلاقي

الا ای ساروان منزل دوست

اِلي رُکبانِکم طالَ اشتياقي

خرد در زنده‌رود انداز و می نوش

به گلبانگ جوانان عراقی

رَبيعُ العمر في مَرعيٰ حِماکُم

حَماکَ اللهُ يا عهد التَّلاقي

بيا ساقی بده رطل گرانم

سَقاکَ اللهُ مِن کَأسٍ دِهاقي

جوانی باز می‌آرد به يادم

سماع چنگ و دست‌افشان ساقی

می باقی بده تا مست و خوشدل

به ياران برفشانم عمر باقی

درونم خون شد از ناديدن دوست

اَلا تَعساً لِايَّامِ الفِراقي

دُموعي بَعدَکُم لا تَحقِروها

فَکَم بَحرٍ عميقٍ مِن سَواقي

دمی با نيکخواهان متفق باش

غنيمت دان امور اتفاقی

بساز ای مطرب خوشخوان خوشگو

به شعر فارسی صوت عراقی

عروسی بس خوشی ای دختر رز

ولی گه‌گه سزاوار طلاقی

مسيحای مجرد را برازد

که با خورشيد سازد هم‌وثاقی

وصال دوستان روزی ما نيست

بخوان حافظ غزل‌های فراقی

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations