بخش ۵ - گفتار اندر آفرینش آفتاب

ز ياقوت سرخ است چرخ كبود/نه از آب و گرد و نه از باد و دود

به چندين فروغ و به چندين چراغ/بياراسته چون به نوروز باغ

روان اندر او گوهر دل‌فروز/كز او روشنايى گرفتست روز

ز خاور بر آيد سوى باختر/نباشد از اين يك روش راست‌تر

ايا آنكه تو آفتابى همى/چه بودت كه بر من نتابى همى