«نامه به کودکی که هرگز زاده نشد»اپیـزود آخـــــــر: زندگـــی

ببین! چراغی روشن میشه، صدایی شنیده میشه، یه نفر میدوه ، فریاد میزنه و ناامید میشه..اما هزار نفر زاده میشن، صدهزار بچه، و مادران بچه های آینده... زندگی نه به تو احتیاجی داره نه به من. تو مُردی،من هم شاید بمیرم . اما اهمیتی نداره،چون که«زندگی» نمی میره...!‌‌‌. «خوشحال میشم نظراتتون در مورد داستان کتاب یا خوانش رو کامنت کنید.»